Review: Red Hot Chili Peppers op Rock Werchter 2016

Zaterdagavond anderhalf uur lang gevecht staan leveren met onze 14-jarige zelf. Red Hot Chili Peppers stond op te treden, in levenden lijve, maar de 28-jarige versie die we vandaag zijn, de voeten stevig in 2016 geplant, bleek na afloop niet kopje onder gegaan te zijn in de marinade van extase, beroezing en opwinding die de Peppers ooit als enige bottelden en aan de man brachten.

'Maar het zijn de Peppers!', kreet onze innerlijke puber, bijna wanhopig. 'Ja', spraken we. 'Mààr'. In de notities die we genomen hadden, stonden namelijk een paar puntjes van kritiek waar geen weg omheen te zwijmelen was. Daar had de 14-jarige echter geen boodschap aan. Puisterige pubers doen natuurlijk niet aan kritisch denken, en al helemaal niet als het aankomt op hun jeugdidolen. ''Can't Stop' zat hen als eerste nummer toch als gegoten?', argumenteerde hij. Dat moesten we toegeven, op dat moment hadden we er zelf ook nog een vrij goed oog in gehad. De vermoeidheid leek toen nog niet in de Rode gelederen geslopen, en de energie die de heren Kiedis, Flea, Smith en Klinghoffer verzameld hadden uit de verwelkomingsjam hadden ze handig omgebuigd richting reguliere setlist. 'En', zo voegde onze langharige 14-jarige eraan toe van binnenuit, 'Met 'Dani California' wisten ze die energie goed te behouden. En geef toe: voor een nieuw nummer wist 'We Turn Red' ook best te bekoren.'

EXPLORE